مقالات آموزشی

bus

روانشناسی بازی کودک


انسان نیازبه حرکت وجنبش دارد و بازي بخش مھمي ازاين نیازاست ھر فرد براي رشد ذھني و اجتماعي خود، نیازمند انديشه و تفکر است و بازی خمیرمايه اين تفکر و انديشه است. آمادگي جسمي و روحي براي مقابله با مشکلات بخشي از فلسفه ي بازي کودکان است ، بنابراين ،بازي ھرچه گسترده تر،پیچیده تر واجتماعي تر باشد کودک از مصونیت رواني بیشتري برخوردار مي شود. کشف دنیاي اطراف بخش ديگري از فلسفه بازي است که کودک حس کنجکاوي خود را از اين طريق ارضا مي کند. بازي تن و روان کودک را ايمني مي بخشد و مسؤولیت ھاي اجتماعي و اقتصادي را که در آينده بايد بدون دادن بها مي آموزد. کودک با بازي کردن موقعیتي به دست مي آورد تا اعتقادات ، احساسات و مشکلات خود را پیدا کند ومھارت ھاي زندگي رابیاموزد. رابرت وایت می گوید:"ساعات زيادي را که کودکان صرف بازي مي کنند به هیچ وجه نمی توان تلف شده تلقی نمود ، بازي ممکن است شادی بخش باشد ولی در دوران کودکی یک کار جدی است."
بدون تردید بازی بھترين شکل فعالیت طبیعي ھر کودک محسوب می شود. تعريف بازي : به ھرگونه فعالیت جسمي يا ذھني ھدفداري که به صورت فردي يا گروھي انجام پذيرد و موجب کسب لذت و اقناع نیاز ھاي کودک شود، بازي مي گويند.

نگاه اجمالی
کودکان جھان اھل ھر کجا و از ھر ملیت و مذھبی و ھر قوم و قبیله ای که باشند ، نیاز به بازی دارند و بازی می کنند. فراموش نکنیم که بزرگسالان ھم گھگاھی و ازروی تفنن چنین نیازی را حس می کنند. حتی حیوان ھم نیاز به بازی دارد. پس میگوییم آدمیان در ھر سن و سالی که باشند ، بازی می کنند .پیر، جوان ، نوجوان و کودک فرقی نمی کند. ھر کس قسمتی از وقتش بان هروز خود را صرف بازی و تماشا می کند تا لحظه ای از رنج جھان بیرون و دنیای جدی را فراموش کند. اما دنیای جدی کودک ھمان دنیای بازی است.
کودک با بازی بزرگ می شود ، تحول می یابد و به سمت کمال می رود .کمال جسمی ، کمال عقلی و کمال احساسی .این  تغییرات و این تکامل ممکن است از چشم پدر و مادر و نزدیکان کودک دور بماند. اما از دید روان شناسان و محققان این زمینه ، بویژه آنان که برای معرف تروحور وان کودک درتلاشند دورنمانده است.
نقش بازي در رشد اجتماعي کودک:
موجب ارتباط کودک با محیط بیرون مي شود و دنیاي اجتماعي او را گسترش مي دھد. موجب شکوفايي استعدادھاي نھفته و بروز خلاقیت مي شود. ھمکاري ، ھمیاري و مشارکت کودک توسعه مي يابد. با رعايت اصول و مقررات آشنا مي شود. ھمانند سازي با بزرگسالان را مي آموزد. با مفھوم سلسله مراتب آشنا شده و آن را رعايت مي کند. رقابت را مي آموزد و شکست را بطور واقعي تجربه مي کند. قدرت ابراز وجود پیدا مي کند و از ترس ، کمرويي و خجالت بیھوده رھا مي شود. حمايت از افراد ضعیف را مي آموزد.
نقش بازي در رشد عاطفي کودک:
نیاز به برتري جويي را ارضا مي کند. موجب ابراز احساسات ، عواطف ، ترسھا و ترديدھا ، مھر و محبت ، خشم و کینه و نگراني ھا مي شود. تمايل کودک را « برون نگري » . به جنگجويي و ستیزه گري را کم مي کند افزايش مي دھد.
نقش بازي در رشد جسمي کودک : موجب رشد ھماھنگ دستگاه ھا و اعضاي مختلف بدن مي شود. باعث تقويت حواس کودک مي شود. نیرو و انرژي بدن را به بهترین شکل مصرف می کند.کودک به توانمندي ھاي فکري و بدني خود آگاھي پیدا مي کند.
منبع:
http://www.moghanaras.com/moshavere/bazi-koodakan.html

twittergallerycontact مارا دنبال کنید